Sponsor

03 พฤษภาคม 2562

The Vi Editor - Vi โปรแกรม Text Editor ในตำนาน

Vi on Linux Mint 19.1
เปิด Terminal
พิมพ์ vi (หรือ vim) แล้วกด Enter เพื่อเข้าโปรแกรม
หรือพิมพ์ vimtutor เพื่อดูคู่มือการใช้งานเบื้องต้น
ปกติ Vi จะมีในระบบอยู่แล้ว หากไม่มี สามารถติดตั้ง Vim ได้จาก Software Manager

พื้นฐานการใช้งาน
เมื่อเข้ามาถึงจะเป็น Normal mode(Command mode) เพื่อพิมพ์คำสั่งต่างๆในโปรแกรม
กด i เข้าสู่ Insert mode เพื่อให้พิมพ์ข้อความลงไปได้
กด ESC เพื่อกลับสู่ Normal mode
กด v เพื่อเข้าสู่ Visual mode เพื่อ highlight ข้อความ

คำสั่งทั่วไปใน Normal mode
:q = ออกจากโปรแกรม
:q! = ออกจากโปรแกรม โดยไม่เซฟ
:w = เซฟไฟล์
:w ชื่อไฟล์ = เซฟไฟล์พร้อมตั้งชื่อไฟล์
:wq = เซฟและออกจากโปรแกรม
h = เลื่อน cursor ไปทางซ้าย
j = เลื่อน cursor ไปทางล่าง
k = เลื่อน cursor ไปทางบน
l = เลื่อน cursor ไปทางขวา
gg = เลื่อน cursor ไปบรรทัดแรก
G = เลื่อน cursor ไปบรรทัดสุดท้าย
x = ลบตัวอักษรที่ cursor ทับอยู่
X = ลบตัวอักษรข้างหน้า cursor
dw = ลบคำ
dd = ลบทั้งบรรทัด
c = cut ข้อความที่ highlight ไว้
y = copy ข้อความที่ highlight ไว้
yy = copy ทั้งบรรทัด
yw = copy คำเดียว
p = paste วาง
u = undo
Ctrl+r = redo
o = เว้นบรรทัดข้างบน
:set nu = แสดงหมายเลขบรรทัด
:number = ย้าย cursor ไปตามบรรทัด number เช่น :10
/word = ย้าย cursor ไปตาม word ที่ต้องการ กด n จะเลื่อนไปคำต่อไป
:%y = Copy ข้อความทั้งหมด
. = ทำซ้ำคำสั่งล่าสุด
:help = ดูคำสั่งอื่นๆ

คำสั่งทั่วไปในการเข้า Insert mode
a = เพิ่มข้อความหลัง cursor ปัจจุบัน
i = เพิ่มข้อความก่อน cursor ปัจจุบัน ==== ปกติฉันใช้อันนี้
A = เพิ่มข้อความท้ายบรรทัด
I = เพิ่มข้อความต้นบรรทัด

คำสั่งทั่วไปในการเข้า Visual mode
v = highlight ปกติด้วยการใช้ปุ่มทิศทาง(hjkl)
V = highlight ทั้งบรรทัด
control+v = highlight เป็นบล๊อก

การใช้คำสั่งร่วมกันใน Normal mode กด ggVG = highlight ข้อความทั้งหมด เป็นการใช้คำสั่งร่วมกัน gg ไปบรรทัดแรก V ทำการ highlight ทั้งบรรทัด และ G ไปบรรทัดสุดท้าย ชุดคำสั่งนี้ก็จะ highlight ทั้งหมด เพื่อทำการ แก้ไข Copy/Cut ต่อไป
หรือหากต้องการ Copy ออกมานอก Terminal สามารถใช้เม้าส์ได้ลากคลุมแล้วคลิกขวาได้

http://www.viemu.com/a_vi_vim_graphical_cheat_sheet_tutorial.html?fbclid=IwAR1iypXVEye_7p5xVoEGyMeoE9zOV_J6eK0Fz1Clth4V-TwrXWv6mmmq3aE

ศึกษาเพิ่มเติม
สอนใช้ Vim ออนไลน์ https://www.openvim.com/?fbclid=IwAR3p0e_I1TOPsk5DDMvz4ubXij-CvrR-Cr2REI2XxjqicGDfuRsTPtR5srE

หัดใช้ Vim ด้วยเกม Vim Adventures https://vim-adventures.com/


https://www.blognone.com/topics/vim

https://www.blognone.com/node/27440

The Vim book http://www.truth.sk/vim/vimbook-OPL.pdf


https://medium.com/vim-%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99-text-editor-%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88/%E0%B9%81%E0%B8%99%E0%B8%B0%E0%B8%99%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89-vim-%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%99-a899cdf3478c?fbclid=IwAR2Jdu46udZCQEYCM2IcyNvmQwremLO5F2X5H9fcewP6v4MHb9fYbGlNS0s






บุกมหาลัยวัยแสวงหา

เพิ่งได้หยิบหนังสือ กล้าที่จะถูกเกลียด มาอ่านอีกครั้ง(เพื่อทบทวนรออ่านเล่ม 2) ผมชอบหนังสือเล่มนี้มาก นอกจากสนุก มีประโยชน์ มันยังทำให้ผมนึกถึงตัวเองสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ตอนนั้นผมคล้ายเด็กหนุ่มในเรื่องเลยครับ ผมบุกไปตามมหาวิทยาลัยต่างๆ เพื่อไปสนทนากับอาจารย์ภาควิชาปรัชญา มหาวิทยาลัยที่ผมบุกไปตอนนั้นมี ม.จันทรเกษม ม.ราม ม.ธรรมศาสตร์ ม.จุฬา ม.ศรีนครินทรวิโรฒ และอื่นๆ ซึ่งตอนนั้นผมสนใจปรัชญาของ ฌอง-ปอล ซาร์ตร์ จึงไปสนทนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับอาจารย์แต่ละท่าน ซึ่งแต่ละท่านก็ถนัดในปรัชญาที่ต่างออกไป ทำให้ผมเปิดกะลาค่อนข้างมากในการปะทะสังสรรค์แต่ละครั้ง และทุกครั้งผมมักจบด้วยคำถามว่า "เรียนปรัชญาแล้วทำงานอะไรครับ?” ซึ่งคำตอบที่ได้มานั้น ไม่ค่อยกระจ่าง จริงๆผมไม่ได้สนใจคำถามนี้ แค่ถามเพื่อเอาไว้ตอบฅนอื่นต่อเท่านั้นเอง แต่หลังจากผมได้ศึกษามากขึ้น ทำให้รู้ว่าที่แท้ ตั้งคำถามผิด! เพราะตอนนั้นยังไม่เข้าใจคำว่า การศึกษา(Education) กับ การฝึกอบรม(Training) อย่างชัดเจน ในการศึกษานั้นเราเรียนเพื่อรู้และนำไปต่อยอด ถ้าอยากรู้ ก็ไปเรียน มันก็แค่นั้นครับ เพราะคุณสามารถไปทำได้ทุกอย่างที่อยากทำหลังจากเรียนจบ ส่วนการฝึกอบรมนั้นชัดเจนในตัวอยู่แล้วว่าคุณไปเรียนเพื่อทำอะไร พอผมกระจ่างในเรื่องนี้ ก็ขำไปกับความเข้าใจผิดของตัวเองในตอนนั้น(ตอนนี้อาจยังเข้าใจผิดอยู่ก็ได้) นึกแล้วก็ฮาดีครับ สมัยหนุ่มๆยังมีเรื่องบุกศาลเจ้าวัดโบสถ์ เพื่อสนทนาเกี่ยวกับศาสนา เข้าป่าเพื่อหาคำตอบของคำถามที่คาใจ ตอนนี้ผมก็ยังคงเรียนรู้อยู่เสมอ และคิดว่าเราคงต้องเรียนตลอดชีวิต เพราะชีวิตไม่เคยหยุดสอน และการเรียนรู้เป็นเรื่องสนุก
จิตวิทยาแบบแอดเลอร์ในหนังสือ กล้าที่จะถูกเกลียด มีส่วนที่เหมือนกับซาร์ตร์คือเรื่องทางเลือก ทุกอย่างที่เราทำเพราะเราเลือกเอง ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม ปรัชญาของซาร์ตร์เป็นปรัชญาต้องห้ามในประเทศไทยอยู่พักหนึ่ง เพราะสอนให้ฅนมีเสรีในการเลือกทุกอย่างด้วยตนเอง ทำให้หนังสือของซาร์ตร์หาได้ยากมาก รวมเรื่องสั้นของซาร์ตร์แปลไทยที่ยังพอหาอ่านได้นั้น ผมค้นเจอในหลืบของห้องสมุด ม.ธรรมศาสตร์ และห้องสมุด ม.ราม เท่านั้นครับ เก่ากึ๊ก ถ้าอยากอ่านก็ลองไปหาอ่านดูได้ ถ้ายังมันอยู่นะครับ
มีใครอ่านหนังสือ กล้าที่จะถูกเกลียด บ้างครับ? เห็นว่าเล่ม 2 ออกมาแล้วนะ กำลังรออ่านเลยครับ ใครอ่านแล้วถ้ามีโอกาสคงได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันบ้างนะครับ📘📕

17 เมษายน 2562

Thai Teeline Shorthand - ชวเลขไทยแบบทีไลน์


The Teeline Alphabet
เพื่อนๆเคยสนใจอยากจะเพิ่มความเร็วในการจดเลคเชอร์บ้างมั้ย? หรืออยากจะฝึกเขียนเขียนเร็วๆ หรือสร้างรหัสในการเขียนบันทึกของตัวเอง? ถ้าเพื่อนๆเคยมีความคิดแบบนี้มาก่อนล่ะก็ เพื่อนๆไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป เพราะมีนักปราชญ์คิดแบบนี้มาตั้งแต่สมัยโรมันโบราณนู่นเลยล่ะ ซึ่งเขาได้คิดเทคนิคการจดบันทึกแบบเร็วขึ้นและได้รับการพัฒนาไปทั่วโลกเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ภาษาไทยเรียกว่า ชวเลข อ่านว่า เชา-วะ-เลก หรือ Shorthand ในภาษาอังกฤษ หมายถึง วิธีการเขียนข้อความอย่างย่อด้วยสัญลักษณ์ เพื่อเพิ่มความเร็วในการเขียนหรือการจดบันทึก เมื่อเทียบกับการเขียนปกติธรรมดา ซึ่งปัจจุบันนิยมกันอยู่ 2 แบบคือ
  1. ปิทแมน(Pitman) ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นโดย นายเซอร์ไอแซค ปิทแมน  ในปี ค.ศ. 1837
  2. เกรกก์(Gregg) ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นโดย นายโรเบิร์ต เกรกก์  ในปี ค.ศ. 1888
ซึ่งแบบ Gregg ได้รับความนิยมมากที่สุด มีชวเลขทั้งภาษาอังกฤษและไทย ทั้ง 2 แบบ ยังคงใช้บันทึกกันอยู่ในรัฐสภาไทยแม้จะมีเครื่องบันทึกเสียงแล้วก็ตาม เพื่ออนุรักษ์ชวเลขไทยเอาไว้ครับ สมัยก่อนเนี่ยฅนที่เรียนเอกบัญชีหรือเลขานุการ นอกจากจะเรียนพิมพ์ดีดสัมผัสแล้ว ยังต้องเรียนชวเลขควบคู่ไปด้วยครับ จนมีคำกล่าวว่า ถ้าพิมพ์สัมผัสได้ก็เรียนชวเลขได้ ฉันก็ไม่แน่ใจว่าได้จริงรึเปล่า ชวเลขมันไม่ง่ายเลยนะ ๕๕๕บวก -_-"

The Teeline a-z
แต่บทความนี้เราจะพูดถึงชวเลขอีกแบบหนึ่งที่ฉันชอบเป็นพิเศษเพราะจำง่าย คือ
ทีไลน์(Teeline) ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นโดย นายเจมส์ ฮิลล์ ในปี ค.ศ. 1968
น่าจะใหม่ที่สุดในบรรดาชวเลขทั้งหมดครับ เป็นที่นิยมทั่วไปในหมู่นักข่าวหรือนักเขียนที่ต้องจดบันทึกคำสัมภาษณ์ เท่าที่ฉันค้นหาดู Teeline มีแต่ภาษาอังกฤษยังไม่มีใครเทียบเป็นภาษาไทย ฉันจึงทำการเทียบโดยใช้หลักการเดียวกันกับชวเลขไทยแบบเกรกก์ผสมการเทียบสระแบบปัจจุบัน ทำไว้เป็นต้นแบบ(Demo) ยังไม่ได้ลงลายละเอียดลึกๆนะครับ เผื่อใครสนใจจะได้นำไปต่อยอดต่อไปให้สมบูรณ์ได้เร็วยิ่งขึ้น
ก่อนที่จะเขียนทีไลน์ภาษาไทย ให้จำของภาษาอังกฤษก่อน จะช่วยให้จำง่ายขึ้น แล้วค่อยมาดูภาษาไทยทีหลัง จะเข้าใจง่ายขึ้นครับ
[การเขียน Teeline ภาษาอังกฤษ ถ้าเป็นชื่อเฉพาะที่ใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ จะเขียน // เอาไว้ใต้ตัวอักษรนั้นเพื่อบอกว่าเป็นตัวพิมพ์ใหญ่]

ย ญ ใช้ y ของ Teeline ภาษาอังกฤษ
อ ใช้ o

ฤ ใช้ รอึ (rueฺ), ฦ ใช้ ลอึ (lueฺ)
ฤๅ ใช้ รอือ (rue), ฦๅ ใช้ ลอือ (lue)

การเขียนชวเลขไทยเบื้องต้น คือ เขียนเหมือนภาษาคาราโกะ หนึ่งคำจะเขียนอักษรติดกันไปเลยเหมือนแบบเกรกก์ครับ ยกเว้นบางตัวถ้าเขียนติดกันแล้วจะแยกไม่ออกก็อาจจะเว้นนิดนึงก็ได้ ไม่ตายตัว เช่น tt จะเขียนแยกกันโดยตัวหลังซ้อนเหลื่อมขึ้นข้างบนนิดนึง หรือตัว f ปกติเขียนเป็นแนวตั้งก็จริงครับ แต่สามารถเขียนแบบแนวนอนก็ได้ หรือเขียนกลับด้านก็ได้ขึ้นอยู่กับรูปคำ ส่วนเรื่องวรรณยุกต์ ไม้เอก ไม้โท ไม้ตรี ไม้จัตวา ก็เขียนลงไปตามปกติเลยครับ(แต่มืออาชีพมักละไว้ ไม่ใส่ก็ได้)
ในการเขียนชวเลขของมืออาชีพนั้น มักจะเขียนด้วยคำย่อ(เคล็ดลับของชวเลข) ซึ่งจำเป็นต้องท่องจำครับ หากสนใจพวกคำย่อมาตราฐานชวเลข สามารถดูได้จากตำราชวเลขไทยแบบเกรกก์ครับ(ต้องแกะจากแบบเกรกก์เป็นอักษรไทยแล้วค่อยเขียนใหม่เป็นทีไลน์อีกที... สาหัสเอาการ ๕๕๕บวก) ตัวอย่างคำย่อก็เช่น

เงินเดือน = งดน (ngdn)
แปรง = ปแอง (paeng)
กราบสวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน = กาบ สวดอี ท ผอู มอี กเอีย ทอุ ท (gab swdi t pu mi gia tu t)
radio = rdio
resist = rsist
turtle = ttl
teeline = tln
magazine = mgzn

งงใช่มั้ยครับ? ฉันก็งง ๕๕๕บวก คำย่อมาตราฐานพวกนี้จำเป็นต้องท่องครับ หรือหลักการย่อก็มีอยู่ครับ(ฉันดูแนวทางการย่อคำจาก Briefhand) แต่สามารถย่อคำเป็นของตัวเองได้ครับ ฉันเคยได้ยินมาว่าผู้ที่เรียนชวเลขและนำไปเขียนส่วนตัวมักจะคิดคำย่อเอง และปรับเทคนิคการเขียนจนเป็นแบบของตนเองได้ พวกสระบางอย่างก็ไม่ตรงไปตรงมา(อย่าง สระอัว ใช้ ua ไม่มี ว.แหวน เฉยเลย) เราอาจเอามาทำให้ง่ายๆสำหรับเราก็ได้ เทคนิคการย่อคำแบบ Briefhand ก็น่าสนใจ เพราะบางครั้งเราอาจใช้เขียนด้วยตัวอักษรปกติซึ่งพิมพ์ได้ด้วย เช่น หญิง=ญ, ชาย=ช แบบที่เรานิยมใช้ก็เป็นการย่อในแนวทางนี้ คำอื่นๆก็ลองย่อดูตามสะดวก เป็นศิลปะที่สนุกดีเหมือนกันครับ แต่การเขียนแบบไก่เขี่ย(ฉันใช้เรียกการเขียนแบบชวเลข ๕๕๕บวก)ซึ่งเป็นการเขียนโดยใช้สัญลักษณ์แบบบริสุทธิ์นี้ ก็เป็นเอกลักษณ์ที่น่าจะรักษาไว้ และเป็นเทคนิคการเขียนสัมผัสแบบรวดเร็ว

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าชวเลขแบบไหน ทั้งหมดทั้งมวล ก็ต้องฝึกเขียนครับ ซ้อม ซ้อม ซ้อม และก็ซ้อม อย่างเดียวครับ จึงจะสามารถเขียนได้เร็วเท่ากับการพูด
ฉันเองก็ยังไม่ได้ฝึกจริงจัง แต่ชื่นชอบชวเลขมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ แต่ไม่รอดกับแบบอื่นๆเลย จนมาเจอแบบ Teeline นี่แหละ จึงทำให้พอมีความหวังใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง มาหัดไปพร้อมๆกันครับ ลองศึกษาและนำไปประยุกต์กันดู ตำรา Teeline(ภาษาอังกฤษ) ฉบับสมบูรณ์

คลิปสอน Teeline Shorthand



อ้างอิง
https://th.wikipedia.org/wiki/ชวเลข
http://shorthand-thai.blogspot.com/2011/09/blog-post.html
http://bpcd478.bpcd.net/mod/resource/index.php?id=1
https://www.thairath.co.th/content/131987
https://en.wikipedia.org/wiki/Teeline_Shorthand
http://www.trueplookpanya.com/learning/detail/23669
https://www.bbc.com/news/magazine-34603886
https://www.facebook.com/teelineonline/

11 เมษายน 2562

เหนื่อยนักก็พักก่อน

ฌ คาบเรียนวิชาลูกเสือ
"ร้อนมั้ย!” ครูตะโกนถาม
“ไม่ร้อน!” นักเรียนตะโกนตอบ
“เมื่อยมั้ย!” ครูตะโกนถาม
“ไม่เมื่อย!”นักเรียนตะโกนตอบ
“ดี! งั้นยืนต่อไป!” ครูกล่าวพลางหลบใต้ร่มไม้

ตอนนั้นฉันร้อนและเมื่อย แต่จำเป็นต้องตอบไปตามที่ถูกสั่ง ท้ายคาบฉันไปถามครูด้วยความสงสัย
“ครูครับ ทำไมร้อนต้องตอบว่าไม่ร้อนด้วยครับ?”
“มันเป็นการฝึกความอดทน"
ฉันเดินจากมาพร้อมความงุนงง เพราะฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่การฝึกความอดทน แต่มันเป็นการฝึกการโกหก โกหกตัวเองและโกหกฅนอื่น

ในช่วงชีวิต ฉันเห็นสิ่งเหล่านี้มากมายตั้งแต่เล็กจนโต
ถูกครูตี ต้องบอกว่า "ไม่เจ็บ"
ใส่พริกเยอะๆกินโชว์ ต้องบอกว่า "ไม่เผ็ด"
เมื่อดื่มเหล้าขวดแล้วขวดเล่า ต้องบอกว่า "ไม่เมา"
เล่นเกมอดนอน ต้องบอกว่า "ไม่ง่วง"
การตอบแบบนี้เพราะไม่อยากถูกมองว่าอ่อนหรือเพราะไร้ความรู้สึกจริงๆ ฉันก็ไม่ทราบเหมือนกัน แต่เรากำลังสอนลูกหลานของเราให้เป็นอะไรอยู่นะ เป็น มนุษย์ที่มีความรู้สึก หรือ หุ่นยนตร์ที่ไร้ความรู้สึก ฉันไม่เข้าใจการสั่งสอนในรูปแบบนี้ เมื่อมีใครบางฅนหลุดบอกว่า "ไม่ไหว" เขาจะถูกตอกย้ำด้วยคำว่า "อ่อนแอ" ทั้งที่แต่ละฅนแตกต่าง
บางครั้งฉันอยากได้ยินการสอนแบบนี้นะ
"ร้อนมั้ย!” ครูตะโกนถาม
“ร้อนครับ!” นักเรียนตะโกนตอบ
“ไหวมั้ย?!” ครูตะโกนถาม
“ไหวครับ!”นักเรียนตะโกนตอบ

อย่างน้อยการถามว่า "ไหวมั้ย?" ก็เป็นการสอนให้ประเมินศักยภาพร่างกาย แล้วผู้สอนจึงทำการประเมินอีกครั้งจากคำตอบ นี่น่าจะเป็นการฝึกความอดทนมากกว่า

เมื่อฉันถูกครูตี ฉันบอกว่า "เจ็บสิ แต่พอทนได้"
เมื่อฉันใส่พริกเยอะๆ ฉันบอกว่า "เผ็ดสิ แต่กำลังดี"

จากเหตุการณ์วันนั้น ฉันจึงคิดว่า ถ้าเหนื่อย ก็ยอมรับว่าเหนื่อยเถอะ พัก แล้วไปต่อ แบบนี้ ความเห็นอกเห็นใจกับเพื่อนมนุษย์ย่อมเกิดขึ้น เพราะเรารับรู้ถึงความรู้สึกจริงๆที่เกิดขึ้นในตัวมนุษย์โดยไม่โกหกตัวเอง ทุกข์สุข เห็นแล้วยอมรับว่ามันกำลังพัดผ่านเข้ามา

รู้มั้ยครับว่า การง่วงแล้วขับ คำว่า "แข็งใจหน่อย" ไม่ได้ช่วยลดอุบัติเหตุ
และการบอกว่าไม่เมา ไม่ได้ทำให้หายเมา

ไม่ไหว ก็พักเถอะครับ แล้วค่อยไปต่อ มันจะไปได้ไกล ไกลกว่าเยอะเลย
ขอให้โชคดีมีสตินะครับ
ด้วยความปราถนาดี

https://pixabay.com/photos/peony-beetle-rose-beetle-paeonie-3429507/